donderdag 20 december 2012

Dinsdag 18 december

Het is 6 uur de zon is al op op. We zijn dan nog maar 6 mijl van de uiterton verwijderd.
De wind neemt weer wat toe en we zeilen weer wat harder.De koers wordt meer naar ZZW verlegt.
Een dergelijk zuidelijke koers hebben we de afgelopen twee weken nog niet gehad.
De wind ruimt onder invloed van het vaste land ook steeds meer naar zuid.
Het laatste deel zeilend naar binnen zit er niet meer in. We motoren het laatste stuk naar binnen.
Ik heb geen zin om nu al de Suriname rivier op te gaan naar Paramaribo.
In plaats daarvan slaan we linksaf de Commewijne rivier op .
Het plan is om de nacht door te brengen bij plantage Frederiksdorp.
Gewoon weer anders, dan de anderen doen.
Dat past bij expeditiezeilen.
Ik meer de Pooh af aan een vervallen maar stevige steiger.
Door het verval van ruim twee meter neem ik lange lijnen voor de zekerheid.
Eerst maar een aankomst Parvo biertje op de plantage gaan drinken en dan de djogo(1 liter) want ik heb en reuze dorst!
En een saté erbij graag. Het doet allemaal erg Nederlands aan, Poldertjes, beekjes met sluisjes, alleen dan palmbomen.
In plaats van kastanjebomen en leilinden. Volgens de eigenaar zijn we het eerste Nederlandse jacht wat hier is.
Vanavond eten we maar op de plantage.Op het menu staat een Surinaamse dagschotel saté, rijst, bami, kip en andere Surinaamse gerechten. IJsje toe. (dat is lang geleden)
We lopen in het donker nog even de plantage in, op zoek naar kaaimannen( kleine krokodillen)we vinden er vier.
Eenmaal terug bij de Pooh zien we dat er een gierende stroom staat van 3.6kn op dit stuk van de rivier.
Pooh bonkt wat zachtjes tegen de stijger en veert dan weer terug de rivier op.
We liggen goed vast aan die steiger. En daarom verzekerd van een goede ongestoorde nachtrust.
De eerste in Suriname.

woensdag 19 december 2012

Maandag 17 december

Er is weinig wind en we motoren de nacht uit.
Aan het begin van de ochtend trekt de wind wat aan en met genaker, grootzeil en bazaan halen we een tijdje bijna 6 knopen.
De oceaan is zo glad als een spiegel.
Om 6 uur wordt het licht en zodra de zon wat hoger staat brand de koperen ploert brand ongenadig op het dekken.
Wanneer de wind dan ook nog inzakt, wordt het smoorheet aan boord
Ik zoek steeds een schaduwplekje op het enig dat er is, is onder het doghouse gaan zitten.
We varen rustig op de motorverder met 1kn equatoriaal stroom mee varen we nog steeds 6.5kn over de grond.
Tijd om eens uit te leggen hoe je met een sextant een middagbreedte kunt bepalen.
Ik laat zien hoe je de zon moet schieten.
Door middel van een eenvoudig rekensommetje weet je nu op welke breedte graad we ons bevinden.
Dan heb je nog geen positie daar is meer rekenwerk voor nodig. hoewel dit niet echt ingewikkeld is.
Op de volgende oceaan oversteek gaan we dit in een wat meer gestructureerde cursus an boord doen.

Altijd handig mochten de Amerikanen besluiten de GPS satellieten even uit te zetten.
Geregeld krijgen we meer en meer bezoek van sterns.
Ze vliegen een tijdje rondjes de boot om te constateren dat er niks te halen is.
Ik vermoed dat ze hetzelfde doen met de vissersboten waar de kans op succes groter is.
Volgens de navigatie kaart is het nog 13 uur varen tot de buitenste boei van de Suriname rivier.
We hopen op wind en een verkoelende regenbui. zo gaan we de laatste nacht op de oceaan in.
Morgenochtend zijn we in Suriname

maandag 17 december 2012

Zondag 16 december

Devils Island
Tegen vieren zien we de lichten van Iles des Salut, Frans Guyana.
De zeilen worden gestreken en het laatste stukje gaat op de motor met de stroom mee zodat we bij daglicht kunnen ankeren. 7uur gaat het anker overboord en liggen we tussen Ile Royale en St Joseph.
Even maar geen anker bier een kop koffie vervangt deze.
Na 13 dagen op de oceaan zijn we er!
Er liggen nog drie schepen voor anker, geen Nederlanders, dat had ik ook niet verwacht. Wel jammer, want het ligt gewoon op de route naar Suriname. Dus waarom zou je het laten liggen?
We hebben nu ook weer GSM bereik dus wordt er gebeld, geSMSt, gewatappt. en gefacebooked.


Eerst maar eens een ontbijt en dan met de dinghy naar de wal. Na bijna 14 dagen op zee hebben we weer vaste wal onder de voeten.
Het eiland is een juweel
Je kunt je er echter wel iets bij voorstellen van het leed wat hier onder de gevangenen moet zijn geweest.
Nu is het een natuurreservaat en museum.
We zien de diverse oude gebouwen van het Bagno soms gerestaureerd de meeste nog in vervallen staat.
Bovenaan het eiland vinden we de het riante onderkomen van de toenmalige directeuren diverse administratieve onderkomen, kerk, ziekenhuis en de vervallen gevangenissen Op het eiland zien we apen, boskonkonis en papegaaien.
Aan de noord zijde vinden we een hotel met bar!

Eindelijk drinken we weer eens een ijskoude Heineken! We eten sparerib als lunch.
Het uitzicht is fenomenaal.
We kijken in oostelijke richting uit over onze route van 1800 mijl plus.
Op de voorgrond ligt Duivelseiland waar de lepra lijders werden achtergelaten.
Na deze voor ons eerste Europese maaltijd zins ons vertrek uit Portugal.
Lopen we nog een ronde over het eiland en schieten een SD kaart vol met foto's en video.

Eenmaal aan boord eerst maar eens een paar uur bijslapen.
Als diner eten we alweer tonijn maar dat verveelt helemaal niet.
Nog maar even een paar uur slapen voor we vertrekken.
1 uur lichten we het anker en varen de pikdonkere nacht in.
Op naar Suriname.

Zaterdag 15 december.

Vier uur trekt de wind iets aan, uit het NNW. Zodra het licht wordt gaat de motor uit we hebben het afgelopen 24 uur veel op de motor gevaren en we hijsen grootzeil en genaker.

Aan bakboordzijde zien we een beste squall ontstaan, ik verwacht dat die deels over ons gaat komen. Uit voorzorg strijken we het grootzeil. Wanneer de eerste regendruppels vallen halen we snel de genaker binnen.







 Het is weer tijd te worden voor een zoet water douche. In het rif van de bazaan vangen we water op dat van de mast loopt.
Een waterval waaronder je goed kunt douchen.
Na het douchen vullen een 7-tal flessen met heerlijk zoet water onder het mom,
how to survive mid-ocean.







Alhoewel mid-ocean. Inmiddels zijn we op bijna 100 mijl van Frans Guyana, we verwachten daar in de vroege ochtend van zondag de 16e te arriveren. Beetje vreemd om na bijna 2 weken weer vaste wal te zien. Dolfijnen en veel ook!!! Waartussen door ook grienden zwemmen. We sprinten allemaal het dek op dat nog een beetje glad is van de regen. Op het voordek bewonderen we de dolfijnen die capriolen uithalen net voor de boeg. Ik maak weer veel foto's en videobeelden.Yorick zet de GoPro in om ook onderwater beelden van de dolfijnen te maken. De dolfijnen blijven ruim een uur rondom de boot . Na weer een klein buitje trekt de wind weer aan en gaat het met genaker, grootzeil en bazaan weer 7 knopen in de goede richting, nog ongever 13 uur te gaan. De afsluiting van de dag heeft een verassing in petto we vangen een prachtige witte tonijn van ongeveer 50 cm en 3 kilo. Dat wordt alweer tonijn eten Het vlees van een gestreepte tonijn is donker en dat van de witte tonijn is, ja witter. We gooien voorlopig de lijn maar even niet meer uit want meer tonijn kunnen we niet op Tussendoor ziet we ook nog de grote gewaaierde rugvin van een zeilvis boven het water komen. Eind van de middag komen er nog een paar grienden kort langszij. Wat een topdag!. Tijdens het Happy-Hour eten we sushi van de witte tonijn. Het avondmaal bestaat vandaag uit teriyaki rijst met doperwten en boontjes en de moten gestreepte tonijn van gisteren. Het is al donker en 60 mijl van de kust komen we in het donker veel goed verlichte vissertrawlers tegen.
Ze hebben bijna allemaal AIS en we zien ze op de WatchMate verschijnen.
We kijken de beelden van vandaag terug en zijn dik tevreden, vanuit het zelfde standpunt beelden boven en onder water. Een hoog ohhh en ahhh gehalte.
Bijna bij Duivelseiland.

zaterdag 15 december 2012

Vrijdag 14 december

Waker worden door geklop op het luik het is tijd voor de Zeilen Atlantische Toertocht ronde op de kortegolf..OK ben er, zet de SSB zender aan en luister naar de positie rapporten van de deelnemers. Zij hebben meer wind, wij geen wind.
En er zit maar 300 mijl tussen, zo groot kunnen de verschillen zijn op de oceaan. De motor begint wat onregelmatig te lopen. Klink al filter probleem, maar eens op onderzoek uit gaan. Dat levert al snel resultaat op, er zit een klein beetje water in de afscheider maar dat is het probleem niet. De kraan op de dagtank zit verstopt. Even door blazen en de motor loopt weer als een zonnetje.

Mid Ocean Swimming
Het is nu zo windstil geworden dat we willen zwemmen in het 4km diepe blauw water. Voor de zekerheid bevestigen we een lijn achter aan de boot. Die kunnen we dan in geval van nood grijpen om ons naar binnen te halen. Een man op de uitkijk i.v.m haaien en andere zeemonsters. Yoirick spring overboord gewapende met de GoPro onderwater camera om de actie van die kant te filmen, ik doe mijn deel vanaf het dek. Het valt nog helemaal niet mee om de boot bij te houden!! We lopen nauwelijks 0,5 kn door het water maar je moet flink zwemmen om dat bij te houden, zelfs alleen met een zwembroek aan. Genieten doen we wel van dit heerlijke warme privé zeewater zwembad. Duiken midscheeps het water in en pakken de lijn die achter het schip aan sleept, We besteden ruim een uur aan inspringen, duiken , uit klimmen en schieten prachtige onderwater beelden van de Pooh.
Rest van de middag liggen we uit te puffen aan dek onder een zonnetent.
5 uur happy hour (bier en chips) uit balorigheid zingen we Happy Hour to You.

Het plan is om vanavond paella te maken. Mosselen word lastig op volle zee en die paar eenden mossels die onder de boot hangen zijn nog wat aan de kleine kant om er echt een volle maaltijd van te creëren.

Bij het binnen halen van de vislijn blijk er een dikke Bonito (tonijn) aan te hangen. Een klap met de hamer is voldoende voor een genadige dood, ik snij 7 moten van het donkerrode vlees af.
Kijk, dat is een meevaller, een deel gaat in de paella.
Van het staartstuk snij ik nog wat sushi die wordt opgediend met teriyaki saus als voorgerecht.
Het ziet er naar uit dat we de komende nacht nog geen wind krijgen dus voorlopig blijven we nog de nacht door motoren.
De vrijdagavond film wordt Intouchables.

vrijdag 14 december 2012

Donderdag 13 december

Motor geronk! ik spring uit bed. De zeilen worden oor Yorick naar binnen gedraaid, die staan alleen maar te klapperen en dat is niet best voor het materiaal. De wind begint steeds verder in te zakken,m de vooruitzicht beloven ook niet veel goeds voor de komende dagen. Zeer weinig wind 5 a 6 kn uit ZO. Nou lekker is dat, daar gaat de snelle overtocht.
Tegenslagen hoort bij het zeezeilen. maar we zijn er bijna!!! Zonder wind komen te zitten is vervelend, maar beter zonder wind dan zonder diesel en water en bijden hebben we genoeg. Nu motoren we er maar vrolijk op los.
Yorick verzacht de teleurstelling door wentelteefjes te bakken. Van vers brood dat wel want brood krijgt aan boord de tijd niet om oud te worden. Het smaakt er niet minder om, en na de middag verwent hij ons nog met een heerlijke salade met kidney beans als lunch. We balen dat we niet meer zeil kunnen zetten en bedenken een list om het restant van het grootzeil te gebruiken. We slaan het restant van de top om vanaf de bovenste lat die nog in het zeil zit. Aan de bevestiging car van deze lat zit nog de hijslijn van het voorlijk! Daaraan hijsen we het grootzeil . Een val van de bazaan gebruiken we om extra versteviging naar achter te geven zodat het zeil niet teveel doorslaat naar voren. Het werkt, ziet er niet uit maar wat geeft dat. Wie moet zich er aan storen, hier op de eindeloos lege oceaan.



Met de uitgeboomde genua , genaker en bazaanzeil staat er nu 330m2 zeil wat een snelheid van 5 a 6 knopen genereert bij 7 knopen wind niet gek. In de avonds eten we het restant van de middag maaltijd met een soepje en fruitsalade toe.







Lang kunnen we deze zeil voering niet houden en voor de zon ondergaat halen we bijna alles weer weg .Op de uitgeboomde genua en bazaan na zeilen we de nacht in. Middernacht ontvangen we via de marifoon een oproep van een vermoedelijk Franse zeiler die onderweg is van Brazilie naar Trinadad & Tobago. Hij heeft ons gezien op de AIS en vraagt of we meteo info hebben. Rond 3 uur is Yorick het zat. De zeilen klapperen en snelheid is onder de 3 knopen gezakt. Alles zeilen gestreken en op de motor gaan we verder.
Het lijkt erop dat we in de doldrums terecht zijn gekomen.

De nacht is onwaarschijnlijk helder en het aantal meteorieten is overweldigend,
wat het gebrom van de Dream Machine ruimschoots goed maakt.